mercredi 2 mai 2007

Τελικα δεν κρατηθηκα...ή αλλιως...Κατερινας Γωγου συνεχεια...

Θαρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
-μη βλέπεις εμένα- μην κλαις. Εσύ εισ' η ελπίδα.
Aκου θάρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γυρμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θάμαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι -σκέψου!- θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες.
Να φυλάξεις μονάχα
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις και έννοιες σαν και αυτές
απροσάρμοστοι-καταπίεση-μοναξιά-τιμή-κέρδος-εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία -δε θέλω να λέω ψέματα- δύσκολοι καιροί.
Και θαρθούνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω -μην περιμένεις και από μένα πολλά-
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω μόνο:
"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος".
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ' όλα αυτά Μαρία.

4 commentaires:

Trelofantasmeni a dit…

Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος".

Aυτο τα λέει όλα !

amo a dit…

Ωραια η αποθήκη σου. Πολύ ωραία!

patsiouri a dit…

Keep on the good work...

maria λεμονατη! a dit…

ναι τρελοφαντασμενη, αυτο τα λεει ολα!

amo, χαιρομαι που την ανακαλυψες και που σου αρεσει.
σ'ευχαριστω. σ'ευχαριστω πολυ!

patsiouri, keep up telling me so...
ladies ans gentlemen we proudly present you the new david santos to be...clap, clap.